|
|
 |
|
يادگيري وجه تمايز انسانها و سازمان هاي موفق و ناموفق
است. نياز به يادگيري و آموزش، بكارگيري كاركنان دانش محور
و تبديل سازمان ها به يك سازمان يادگيرنده به عنوان عامل
موفقيت سازمان ها بويژه در عصر كنوني، موسوم به عصر دانش
تلقي مي شود. در اين عصر به دليل افزايش تغييرات محيطي،
رشد تكنولوژي، توسعه روز افزون علم و نياز به خلاقيت و
نوآوري در سازمان ها، نياز به آموزش نيز افزايش يافته است
تا جاييكه سرمايه انساني آموزش ديده و دانش محور جزء
دارايي هاي نامشهود سازمان ها شناخته مي شود و عامل اصلي
موفقيت سازمان ها مي باشد. درك اين مهم براي بخش خصوصي كه
در محيط پر شتاب تغيير و رقابت حركت مي كنند به سهولت
امكان پذير است.
ادامه مطلب... |
|